.

Deixame,
buscar contigo,
as feridas que nos curen a soidade.

Rompe
o meu corazón,
e cúrame con tinta de cobre.

Cúspe,
cos teus ollos,
lévame arrastro.

Mátame,
con sinais de STOP,
e cose os meus dedos ás túas bágoas.

Deixa,
que te leve,
e deixame levarme.

Non me apartes,
con miradas de inhóspito deserto.

Non me negues,
o espanto de visións imaxinadas.